2019 Scandinavië, deel 7

zondag 7 juli 2019 (32)

kleuren

Nog steeds regenachtig en koud. We besluiten nog een dag te blijven. Toen we hier vrijdagmiddag aankwamen konden we de berg Dundret zien, maar nu ligt hij al twee dagen verscholen in de wolken. Vanmiddag is het breien en kleuren.

 

Maandag 8 juli 2019 (33)

Ja, daar is de zon weer. Strak blauwe lucht. We gaan water en wc doen en vertrekken om 10.15 uur. Eerst naar het winkelcentrum. Naar de COOP voor boodschappen, naar de apotheek (lopéramide is bijna op) en naar Intersport voor nieuwe sportschoenen. De witte, die ik ooit in Schotland kocht, waren zo lek als een zeef. We drinken nog koffie op de parking en dan vertrekken we echt uit Gällivare. Tien minuten later alweer de eerste groep rendieren en daarna nog een aardige hoeveelheid op en langs de weg.

Rendieren

We lunchen op een mooie plek aan het water in de buurt van Pajala. Om 14.30 uur zijn we aan de Finse grens, Het is meteen een uur later en de aanwijzingen langs de wegen zijn voor ons onleesbaar. We houden maar even onze eigen tijd aan, want morgen zijn we weer in Noorwegen. Het is hier wat vlakker en de bossen lijken wat minder dicht dan in Zweden. Opeens is er een stuk weg veel breder (± 3 km) met vluchtstroken er langs.

Kersilo

We hebben het idee, dat er vliegtuigen op kunnen landen. Om 16.40 uur houden we een pauze om iets te drinken en te kijken waar we heen zullen gaan. Het is 17.30 uur (18.30 uur) als we in Kersilö aan een meer parkeren voor de nacht. Even een klein stukje lopen, daarna eten maken en genieten van de mooie plek

 

Route: Gällivare, Ullati, Tärendo, Pajala, Kaunisjoeseem, Kolari, Kittalä, Sodankyla, Kersilö: 360 km.

 Dinsdag 9 juli 2019 (34)

Licht bewolkt. We vertrekken om 9.20 uur en hebben vijf minuten later een bijna botsing met een rendier. We rijden over de E-75, die zo goed als leeg is. Het “gevaar” komt dan ook bijna alleen van de rendieren. Meestal zie je ze al in de verte, maar soms komen ze opeens uit de berm. Je moet dus constant alert zijn. De bomen worden steeds kleiner en de stammen dunner.

Kaunispaa

Om 10.40 uur zijn we bij de berg Kaunispää. Daar weren vroeger driehoeksmetingen gedaan om kaarten e.d. te maken. Tegenwoordig gebeurt dat via satelieten. Mooie kale verlatenheid aan de ene kant, een skilift en huisjes aan de andere kant. We drinken koffie en vervolgen onze route. In Ivalo zegt een thermometer dat het 17°C is. Dat lijkt wat overdreven. We rijden bijna constant langs meren. Volgens mij bestaat Finland meer uit water dan uit land. Hier in het noorden groeten de meeste camperaars elkaar nog. In landen als Frankrijk, Spanje, Portugal is dat zeldzaam geworden. In Inari loopt/ligt een hele troep rendieren midden in het stadje. We verlaten om 12.30 uur de E-75 en draaien weg 971 (herbenoemd tot weg 92) op. We stoppen meteen voor de lunch. De zon is doorgekomen, maar helaas niet voor lang. We hebben de weg nagenoeg voor ons alleen, maar Nico zit een vos langs de weg zitten.  En overal water, soms links, soms rechts, soms aan beide kanten tegelijk. Het is nu 14.30 uur en de wolken beginnen weer erg grijs te worden.

Kirkenes

We tanken in Näätamö en een kwartier later passeren we de Noorse grens. Het landschap is meteen grootser, majestueus, bergachtig en we rijden langs de machtige Neidenfjord (een zijtak van de Varangerfjord). We zijn om 15.40 uur in Kirkenes bij de haven: het is koud en het spettert geregeld.

Route: Kersilö, Ivalo, Inari, Nistjärvi, Neiden, Kirkenes: 386 km

Woensdag 10 juli 2019 (35)

Bewolkt en niet warmer dan 7°C. Om 9.15 uur horen we de misthoorn van het Hurtigrutenschip en zien de “Nordnorge” aanleggen. De bussen om passagiers naar het vliegveld te brengen en voor de excursies staan klaar.

Koffie op de “Nordnorge”

Wij gaan om 10.15 uur aan boord en gaan met de lift naar het panoramadek op dek 7, waar we een schitterend uitzicht hebben, terwijl we koffie drinken. Om 11.00 uur starten we de motor en rijden we eerst naar de winkel, waar we zowaar een spuitbus vinden om muggen en ander tuig te doden. Ik hou niet van spuitbussen, maar nog minder van muggen. Een half uur later zijn we echt onderweg. Ze zijn een stuk van de weg aan het asfalteren en we moeten weer achter een loodsauto aan rijden. Het is 60 km naar ons doel van vandaag en we doen er 1½ uur over. Een smalle, slechte weg met voor ons een busje, dat wel erg langzaam rijdt. We komen langs de oudste rotsen van Noorwegen. Een woeste verlatenheid.

Grense Jacobselv

Om 13.00 uur parkeren we in Grense Jacobselv, nadat we een stuk langs de Noors/Russische grens hebben gereden. Het is schitterend, maar ook druk met bezoekers. Helaas deze keer geen walvissen, maar er vliegen veel aalscholvers rond. En we zien een zeehond. We blijven hier vannacht. Morgen zou het zonniger worden, maar nu is het grijs en maar 8°C. Gelukkig hebben we verwarming in de camper.

zeehond

Grense Jacobselv

 

Route: Kirkenes, Hesseng, Storskog, Grense Jacobselv: 61 km

 

Donderdag 11 juli 2019 (36)

Licht bewolkt. We vertrekken om 9.20 uur en stoppen bij de Kong Oscar II Capel. Gebouwd in 1869  na veel ruzie over de grens tussen Noorse en Russische vissers.

Kong Oscar II Kapel

Om 10.55 uur houden we in Kirkenes boodschappen- en koffiepauze. De volgende stop is bij de waterval Skolteforsen. Machtig watergeweld. Iets verder lunchen we en om 13.35 uur rijden we weer. De berken hebben hier het formaat struik. Natuurlijk ook weer rendieren op de weg. We rijden op de E-6, die nagenoeg leeg is in een kaal, bergachtig, prachtig landshap. We kunnen hier trouwens niet over een andere weg; die is er niet.

Skoltefossen waterval

Bij Gandvik stoppen we even om te genieten van het grandioze uitzicht. Na Tana Bru zoeken we een overnachtingsplek. De E-6 is smal en alle paadjes gaan naar privé huizen. Verder is er geen enkele afslag, alleen een paar kleine parkeerplekjes vlak langs de weg. Maar we vinden er uiteindelijk toch een aan de rivier Tana, die aan de overkant in Finland Tenojolu heet. Het is heel mooi weer nu. We drinken buiten thee en later maakt Nico de barbecue aan. Na 20.00 uur is de zon achter de berg verdwenen en wordt het fris.

Overnachtingsplek boven de rivier Tana

Barbecue

Route: Grense Jacobselv, Kirkenes, Gandvik, Varangerbotn, Tana Bru, Sirma, Deanugeaidnu: 259 km.

Vrijdag 12 juli 2019 (37)

Strakblauwe lucht. We zijn de hele dag buiten. Dit is een heel mooi rustig plekje. Gisteren stonden we hier met 3 campers en een auto met daktent. Vandaag helemaal alleen.

wandelen

Van 14.00 – 14.30 uur een wandeling rond de camper. We kunnen helaas niet afdelen naar de rivier: voor ons veel te steil. Op de rivier, die de grens met Finland vormt, varen steeds lange, smalle boten, die met de buitenboordmotor tegen de stroom op varen. Dan werpen ze hun hengels uit en laten zich met de stroom mee terugdrijven. Om niet te hard te gaan gebruiken ze de roeispanen als tegengas.

 

Zaterdag 13 juli 2019 (38)

Sluierbewolking, maar mooi weer. Om 9.50 uur start Nico de motor weer. Gek dat het aan de overkant van de rivier een uur later is. Mijn telefoon weet er geen raad mee. We zijn in Noorwegen, maar hij pakt de Finse tijd. Er zijn enorm veel zand- en grindbanken in de rivier.

Grind in alle maten

We lunchen op een superleuke parkeerplaats in de buurt van Jerggul, maar we kunnen niet buiten eten. Er zijn enorm veel muggen en grote steekvliegen. Daarna rijden we verder over een grote, lege, maar wel groene hoogvlakte. Af en toe is er een kleine nederzetting. Zo’n gehucht bestaat vaak uit niet meer dan drie of vier huizen. En overal zijn rivieren en meren. We zien in Lappoluolbal een modern kerkje, maar dat is ook weer op slot. Er staan borden langs de weg, dat dit rendiergebied is, maar we zien er de hele dag geen een.  In Kautokeino doen we nog maar weer eens boodschappen.

Enontekio

En dan zijn we om 15.55 uur weer aan de Finse grens en is het 16.55 uur. Om 16.30/17.30 uur parkeren we bij camping Hetan Lomakylä in Enontekiö. Helaas hier ook muggen, maar het is 18°c. Alle gebouwen hier zijn geverfd in een mooie ijsblauwe kleur met donkerdere daklijsten en kozijnen en witte ramen. Heel smaakvol.

 

 

Route: Sirma, Karasjok, Kautokeino, Enontekiö: 341 km

 Zondag 14 juli 2019 (39)

Bewolkt en minder warm. We blijven nog een dag hier. Om 10.00/11.00 uur besluiten we naar het centrum te lopen. We bezoeken de heel moderne, smaakvolle kerk. Heel simpel zonder veel kleuren met achter het altaar prachtige mozaïk figuren (twee lappen in klederdracht en een rendier).

kerk in Enontekio

Daarna zoeken en vinden we een café voor de koffie. Het is eigenlijk een verkooppunt van zilveren Sami juwelen, waar je ook koffie kunt drinken. Heel erg mooi. Een aardige eigenaar (Tuomo Laakso), die bereid is van alles te laten zien (in de hoop iets te verkopen). Hij vertelt ook dat hij zanger is gaat optreden in Hamburg. Te zien op You Tube. We hebben even gekeken en geluisterd. Hij is in volle klederdracht te zien en zingt de traditionele Sami geluiden. Apart, maar heel mooi.

mozaik in de kerk

We zijn om 11.50/12.50 uur weer terug op de camping en hebben 4,2 km. gelopen. Eigenlijk een beetje veel, maar even zitten voor we de afwas gaan doen en gaan douchen en alles is weer oké. Af en toe schijnt de zon nu weer.

en nog een mozaiek

koffie bij de zanger

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
One Response
  1. Corry en Nic van Kasteren schreef:

    Wat een wereldreis maken jullie. Geweldig hoor. Jammer van al die muggen, maar al die rendieren en mooie vergezichten maken alles weer goed. Nog heel veel plezier daar in het hoge Noorden. Groetjes van Nic en Corry

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>